Sahil güvenlik görevleri nelerdir ?

Umut

Global Mod
Global Mod
Özellikle denize elverişsiz teknelerle yapılan yolculuklarda aşırı kalabalık, yakıt yetersizliği, hipotermi, susuzluk ve teknenin alabora olması gibi riskler ortaya çıkabilir. Bu koşullarda olayın yalnızca bir sınır ihlali olarak değerlendirilmesi, can güvenliği boyutunun gözden kaçmasına neden olabilir.

Uluslararası Deniz Hukuku Sözleşmesi'nin 98. maddesi, denizde tehlikede bulunan kişilere yardım edilmesi ve kıyı devletlerinin yeterli ve etkili arama kurtarma hizmetlerini desteklemesi bakımından temel bir düzenlemedir. IMO da denizde kurtarılan göçmenlerin güvenli şekilde karaya çıkarılması ve ilgili kurumlar arasında koordinasyon sağlanması konularında rehberlik sunar. Birleşmiş Milletler+2

Bu çerçevede üç sorumluluk alanını birbirinden ayırmak gerekir:

1. Can güvenliği: Tehlikedeki kişilerin tespit edilmesi, kurtarılması ve gerekli acil yardımın sağlanması.

2. Hukuki işlem: Olayın niteliğine göre kimlik tespiti, soruşturma ve yetkili kurumlara teslim gibi işlemlerin yürütülmesi.

3. İnsani koruma: Kişilerin durumlarının değerlendirilmesi, ihtiyaçlarının belirlenmesi ve ilgili koruma mekanizmalarına erişimlerinin sağlanması.

Bu alanlar birbiriyle ilişkili olsa da aynı şey değildir. Kurtarma işleminin gerçekleştirilmesi, olayla ilgili bütün hukuki süreçlerin tamamlandığı anlamına gelmez. Benzer şekilde, göç mevzuatının uygulanması da denizdeki acil yardım yükümlülüklerini ortadan kaldırmaz.

IMO'nun deniz yoluyla karma göç hareketlerine ilişkin bilgilendirmesinde, Uluslararası Göç Örgütünün verilerine dayanılarak 2016'dan itibaren Avrupa'ya deniz ve diğer yollarla ulaşan göçmenlerin toplamı ile Akdeniz'deki ölüm ve kaybolma vakalarının büyüklüğü aktarılmaktadır. Ancak bu tür rakamlar kullanılırken tarih aralığı, güzergâh, veri toplama yöntemi ve kapsam mutlaka belirtilmelidir. Farklı coğrafyaları veya farklı dönemleri kapsayan sayıları doğrudan karşılaştırmak yanıltıcı olabilir. Uluslararası Denizcilik Örgütü

Bu konuya empati açısından bakmak da önemlidir. Denizdeki bir kişi, hukuki statüsü ne olursa olsun, acil tehlike karşısında insan hayatına ilişkin korumaların dışında değerlendirilemez. Öte yandan kaçakçılık şebekelerinin faaliyetleri ve insanların tehlikeli yolculuklara yönlendirilmesi de göz ardı edilmemelidir. İnsan odaklı yaklaşım ile hukukun uygulanması birbirine zıt hedefler olmak zorunda değildir; aksine, etkili bir sistemin ikisini birlikte gözetmesi gerekir.

5. Deniz Çevresinin Korunması ve Sürdürülebilir Balıkçılık

Denizlerin korunması, sahil güvenliğin çevresel ve ekonomik açıdan önemli sorumlulukları arasındadır. Deniz kirliliğine yol açan faaliyetlerin tespit edilmesi, denizlerdeki yasadışı avcılıkla mücadele edilmesi ve ilgili mevzuata aykırı faaliyetlerin denetlenmesi, bu görevin temel parçalarını oluşturur.

Deniz çevresindeki bozulma yalnızca su kalitesini etkilemez. Balık popülasyonları, kıyı ekosistemleri, turizm gelirleri, balıkçılıkla geçinen aileler ve deniz ürünleri tedarik zinciri de bu süreçten etkilenebilir. Dolayısıyla çevresel denetim, uzun vadeli ekonomik sürdürülebilirliğin de bir unsurudur.

Sahil güvenlik birimlerinin katkısı, denizlerdeki bütün çevre sorunlarını tek başına çözmek şeklinde anlaşılmamalıdır. Kirliliğin izlenmesi, numune alınması, idari veya adli işlemlerin başlatılması ve ilgili çevre kurumlarıyla koordinasyon gibi faaliyetler, görev paylaşımına göre yürütülür.

Bilimsel açıdan çevresel denetimlerin etkinliğini ölçmek için şu göstergeler kullanılabilir:

- Tespit edilen ihlallerin toplam denetim sayısına oranı.

- Tekrarlanan ihlallerin zaman içindeki değişimi.

- Deniz kirliliğine ilişkin ihbarların değerlendirilme süresi.

- Yasadışı avcılık nedeniyle oluşan ekolojik ve ekonomik kayıplardaki değişim.

- Denetim sonrasında ihlallerin yeniden gerçekleşme sıklığı.

Burada önemli bir metodolojik ayrıntı bulunuyor: Tespit edilen ihlal sayısının artması, çevre suçlarının mutlaka arttığı anlamına gelmez. Denetim kapasitesi veya tespit teknolojileri geliştiğinde daha önce fark edilmeyen ihlaller görünür hâle gelebilir. Bu nedenle istatistikler, denetim yoğunluğu ve diğer çevresel göstergelerle birlikte yorumlanmalıdır.

6. Deniz Trafiği, Tekne Denetimleri ve Kazaların Önlenmesi

Sahil güvenlik, denizdeki can ve mal güvenliğini sağlamaya yönelik denetimler kapsamında tekne ve gemilerin ilgili mevzuata uygunluğunun kontrol edilmesine katkıda bulunur. Denetimlerin kapsamı, yetki alanına ve uygulanabilir düzenlemelere göre değişmekle birlikte emniyet ekipmanları, seyir güvenliği, tekne belgeleri ve balıkçılık faaliyetleri gibi konular önem taşır.

Deniz kazalarının ortaya çıkışında genellikle tek bir neden bulunmaz. İnsan hatası, yetersiz eğitim, teknik arıza, aşırı yükleme, kötü hava koşulları ve iletişim sorunları birbirini etkileyebilir. Bu nedenle kazaları önleme çalışmaları, olaydan sonra sorumlu aramaktan çok önceki riskleri belirlemeye odaklanmalıdır.

Hakemli International Journal of Disaster Risk Reduction dergisinde 2020 yılında yayımlanan ve Güney Çin Denizi'ndeki arama kurtarma kapasitesini inceleyen araştırma, Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS), gemi konumları ve geçmiş olay kayıtları kullanılarak müdahale kapasitesinin nicel biçimde değerlendirilebileceğini ortaya koymuştur. Çalışmada kıyıya uzak alanlarda müdahale süresinin uzayabildiği ve ülkeler arası koordinasyonun arama kurtarma kapasitesini artırabileceği belirtilmiştir. ScienceDirect

Bu bulgu Türkiye açısından da araştırmaya değer bir yaklaşım sunar. Ege Denizi'nin adalar ve dar geçitlerle şekillenen coğrafyası, Karadeniz'in farklı hava koşulları ve İstanbul Boğazı'ndaki yoğun deniz trafiği aynı risk modeliyle değerlendirilemez. Her bölgenin kendine özgü koşulları vardır.

Örneğin, bir bölgede devriye botlarının sayısını artırmak etkili olabilirken başka bir bölgede personel eğitimi, erken uyarı sistemleri veya istasyonların yeniden konumlandırılması daha fazla yarar sağlayabilir. Bu kararlar tahminlere değil, bölgesel verilere ve karşılaştırmalı analizlere dayanmalıdır.

7. Sahil Güvenlik Görevleri Bilimsel Olarak Nasıl Araştırılır?

Sahil güvenliğin performansını incelemek isteyen araştırmacılar için farklı yöntemler kullanılabilir. En sağlıklı sonuçlar, hukuki belgelerle operasyonel verilerin ve toplumsal etkilerin birlikte değerlendirilmesiyle elde edilir.

Birinci yöntem: Mevzuat analizi. 2692 sayılı Kanun, ilgili yönetmelikler ve uluslararası sözleşmeler incelenerek hangi kurumun hangi görev ve yetkilere sahip olduğu belirlenir. Bu yöntem, görev alanlarının doğru tanımlanmasını sağlar.

İkinci yöntem: Nicel veri analizi. Müdahale süreleri, kaza türleri, ihbar sayıları, kurtarılan kişi sayıları ve denetim sonuçları incelenebilir. Veriler yıllara, bölgelere ve olay türlerine göre sınıflandırılarak eğilimler araştırılabilir.

Üçüncü yöntem: Coğrafi risk analizi. CBS kullanılarak olayların nerelerde yoğunlaştığı, kurtarma üslerinin hangi alanları ne kadar sürede kapsayabildiği ve hangi bölgelerde ek kapasiteye ihtiyaç duyulduğu değerlendirilebilir.

Dördüncü yöntem: Nitel araştırma. Denizciler, balıkçılar, kurtarma personeli, kıyı sakinleri ve ilgili uzmanlarla yapılan görüşmeler, sayısal verilerin açıklayamadığı sorunların anlaşılmasına yardımcı olabilir.
 
Üst